De hoge "bi"

Een merkwaardige en spectaculaire ontwikkeling ontstond in 1871 toen de Engelsman James Starley een fiets bouwde die als hoge "bi" (bi is de afkorting van bicycle) geschiedenis zou maken. Het was een fiets van het bekende v?locip?de-model, maar met een groot voorwiel en een klein achterwiel. De gedachte achter het enorme voorwiel was dat je met ??n trapbeweging een zo groot mogelijke afstand zou moeten kunnen afleggen.

Er zijn heel veel soorten van deze fietsen gebouwd met verschillende wielmaten. De meeste voorwielen hadden een diameter tussen 125 en 150 centimeter, maar er is ook een hoge "bi" geweest met een voorwiel van 213 centimeter. Het berijden van de weinig stabiele hoge "bi" was niet eenvoudig. Het opstappen gebeurde met behulp van een step of steuntje vlak boven het achterwiel. De wegen waren in die tijd vaak hobbelig of mul en door een onverwachte stoot kon de fietser gemakkelijk van zijn hoge zitplaats vallen. Ook het remsysteem -te bedienen via een koordje- was nog heel gebrekkig. Om de mogelijkheden van de hoge "bi" te demonstreren reden in 1873 vier personen van Londen naar John O?Groats in het uiterste noorden van Schotland. Alles bij elkaar een afstand van 1386 kilometer, die in vijftien dagen werd afgelegd. De Amerikaan John Stevens maakte in 1884-1886 op een hoge "bi" zelfs een tocht om de wereld.

Het fietsen op een "bi" werd gezien als sport en was erg populair. Maar, omdat het berijden van zo?n fiets voor velen te moeilijk was, werden in diezelfde tijd ook veel driewielers en vierwielers gebouwd. Deze waren stabieler. Je had minder kans op een ongeluk en kon toch gaan fietsen. Er zijn in die tijd allerlei soorten drie- en vierwielers gebouwd. Ook voor meer dan ??n persoon. Zeer bekend werd de "Salvo" met een klein voorwiel en twee grote achterwielen. Tussen de achterwielen nam de fietser plaats. Koningin Victoria van Engeland bestelde van deze fiets twee exemplaren voor haar kinderen. De fiets werd daarna "Royal Salvo" genoemd.